Ik moet soms zomaar huilen
Omdat ik je zó mis
Ik wil dan zo graag schuilen
Bij dat wat niet meer is.
De tranen van Ik Mis Je
Ze komen, maar ze gaan
Zodra ik weer besef
In mijn hart blijf je bestaan
Je Mama
.
Moederdag
Beantwoorden
Maandelijks archief: mei 2026
Bevrijdingsdag
Vrijheid
Vandaag is het bevrijdingsdag.
We vieren ‘de’ vrijheid.
Als meer dan een symbool,
als oproep tot verschilligheid en actie.
Moeders
Moeders brengen niet alleen de geboorte,
ze zijn de geboorte, ze geven het leven,
In totale kwetsbaarheid, naaktheid,
met de spierkracht van de liefde.
Geen functionaris doet hen dat na.
Kinderen
Het leven wordt geschonken aan de kinderen,
die tot aan en na de dood in ieders ziel het leven vormen.
Niet om kapot te worden geschoten,
niet om te worden vergiftigd met leugens en haat.
Vaders
Vaders treden op als het kind wordt aangevallen.
Denken niet meer na als dat gebeurt, doet gewoon.
Maken fouten. Als een advocaat die blijft zwijgen.
Schuldig zonder straf.
Onmachtig als geld de waanzin financiert.
Vaders vergeten niet en bouwen dossiers op.
Waakzaam wachtend op het juiste moment.
De macht
De macht is vaak laf en blijft stil tijdens het scheren.
Maar kan zich ook uitspreken en legitimeren,
doen wat er gedaan moet worden,
zonder verborgen belangen.
Met antwoorden op wat er echt is gebeurd.
Zwijgen is voor daders.
De zanger
De zanger verhaalt: “spetter, pieter, pater, ik kom een druppel later”.
Met voldoende druppels water dooft het vuur.
Als we het willen.
Delen we het leven.
Handen
We zijn allemaal hetzelfde omdat we allemaal ook anders zijn,
die ander die ook een heel leven is,
die een eigen geschiedenis en verhaal heeft.
Ook linker en rechter handen heeft om uit te reiken,
ook een mond en oren heeft om het gesprek mee aan te gaan.
Om steeds weer elkaar te leren kennen.
Het leven delen
Toekomst is een vanzelfsprekendheid van de tijd.
Er is geen ontsnappen mogelijk.
‘Samen het leven delen’ is een keuze, in vrijheid.
Laten we elkaar bevrijden.
René
De rechtsstaat
Geen conclusies zonder onderzoek
Nadat Dascha haar leven is verloren hebben wij, tegen een verzonnen zelfmoord in, zelf het onderzoek moeten doen. Zelf nadenken en tegen de weerstanden de juiste weg zien te vinden. Het gaat er daarbij hoe dan ook in essentie maar om 1 kernvraag: “Wat is er echt gebeurd?”. Niet meer en niet minder. Met resultaat, we hebben een heel dossier opgebouwd wat normaliter het recht geeft om aan de hand van de feiten beoordeeld te worden. Dat is wat we nastreven, niet meer en niet minder. Volgens de wet en verdragen heeft ieder individu recht op de bescherming van zijn of haar leven, rechtsbescherming door de overheid. Ook na een overlijden is er het recht op een gedegen onderzoek als dat overlijden niet natuurlijk was.
Samen verder
Velen zullen vinden dat we in bijzondere tijden leven. Menige crisis, polarisaties, verlies van verbinding en angsten voor de toekomst. Allemaal bekend: van de toeslagenaffaire, Groningen tot Limburg, enzovoort. De ‘systemen en de functionarissen in de systemen’ raken overbelast en grijpen, eenzijdig naar machtsmiddelen om ‘de mensen in het gareel te houden’. Het gesprek gaat verloren. Zo weet ik van interne bronnen bij de Politie en het Openbaar Ministerie dat men onderling spreekt over ‘De Riedel van Graafsma’ als er vragen over Dascha werden gesteld, zonder dat op de inhoud wordt ingegaan. Feiten doen er dan niet meer toe. De tunnelvisie en het machtsmisbruik is staalhard. Het is nog wachten op de reactie op de aangifte(n) maar herstel van het gesprek moet mogelijk zijn. Samen lerend verder.
“Wat is er echt gebeurd?”
Op een Universiteit is een project gaande betreffende het functioneren van de Rechtsstaat. Daarbij komen alle ‘organen van de Rechtsstaat’ aan de orde maar ook wat er de oorzaken van kunnen zijn dat veel mensen menen dat de Rechtsstaat aan herstel toe is. Zonder elkaar uit het oog te verliezen en de verbindingen weer te herstellen. Met ambtsdragers die voor de burgers hun werk kunnen doen en uiteindelijk Rechters die recht kunnen blijven spreken. Zoals voor Dascha, nu alleen als voorbeeld, maar vergelijkbaar voor iedereen die als mens door het systeem overwoekerd is geraakt. Bedenk dat voor je eigen situatie of voor een naaste die onrecht wordt aangedaan. Wat kunnen we met elkaar allemaal van elkaar leren? In ieder geval om het leven te delen, in gesprek te blijven en een gemeenschappelijk toekomstperspectief te realiseren. Dat is betreffende Dascha de uitnodiging aan de Politie en het Openbaar Ministerie met de vraag die gesteld moet mogen worden: “Wat is er echt gebeurd?”. Negeren werkt niet. Met de aanbieding van ons dossier waar deskundigen hun visie over hebben opgebouwd zoals geformuleerd in de aangiften. Met de erkenning van goed onderzoek en de daaruit volgende conclusies kan geleefd worden. Recht worden gedaan.
Altijd bereikbaar, …….
……. René