‘Dascha 1’, zondag 5 april 2026
Het leven delen
Op de dinsdag 17 augustus 1999 is Dascha geboren. Met het direct tonen van een ongekende levenswil, oerkrachten van het leven, kwam zij voor altijd bij ons om het leven te delen. Op de vrijdag 27 november 2015 ging Dascha uit met vrienden en vriendinnen. Op de zaterdag 28 november 2015 is Dascha het leven ontnomen.
Zwijgen is voor daders
Politie en Openbaar Ministerie verzonnen, met de inzet van acteurs voor de framing, direct een zelfmoord en ‘sloten meteen het dossier’. Conclusies zonder onderzoek. Wij hebben het onderzoek, naar wat er echt met Dascha is gebeurd, zelf moeten doen. Met resultaat. We weten steeds meer van het werkelijk gebeurde. ‘Zwijgen is voor daders’.
Ongeval?
De Politie zei: “Als je het onderzoek naar Dascha voortzet maken we je kapot”. Het Openbaar Ministerie: “Alles wat u inbrengt gaat ongelezen en ongezien het dossier in.” En het Openbaar Ministerie deed een voorstel: “René, als we er een ongeval van maken kun je er dan mee leven?” Dit aanbod is, gemotiveerd, niet geaccepteerd.
In gesprek
De feiten zullen tot handelingen leiden. We gaan het vervolgonderzoek, zoals dat mooi heet, ‘interactief voortzetten tot aan de eindstreep’. Met wat we nu weten is dat een goede werkwijze. Maar ook om dat alle mogelijke hulp nog steeds meer dan welkom is. Daarbij is er samen veel te leren: ‘de zaak van Dascha is zeker niet de enige’. ‘Er is veel te herstellen, te doen en voor het goede samen te bespreken’. Zeg me maar ‘dat het niet zo is’.
De vervolgberichten zullen voor zich spreken.
Met hartelijke dank, …….
René
Zo in gedachten denken aan Dascha en vol vertrouwen het antwoord krijgen is wat ik wens
Van mijn dochter Tamara is ook heel veel in de doofpot gestopt zij is door verkeerde beslissingen een wrak geworden
Beste René. En familie
Ik bewonder je doorzettingsvermogen
En kracht. Ik zou hetzelfde gedaan hebben als mij dit verschrikkelijke gebeuren zou hebben getroffen
Het zou mij ook geen rust geven
Inmiddels door veel levens ervaring en soortgelijke ervaringen van mijn contacten weet ik dat de overheid stinkt en verrot is tot op het bot. Totaal onmenselijk
Ook banken en lieden achter het grote geld gaan over lijken
Soms sta ik door mijn werk heel dicht bij de witte borden criminaliteit van de overheid
Waarbij het verder rijkt dan 1 taal.
Vele inzittende in vele landen welke allemaal contacten hebben met elkaar. Via communitie. ( soms een geloof of politieke overtuiging
Maken het de mens als individu bijna onmogelijk
Maar diegene die dit niet accepteren zoals jij en ik en nog een beperkt handvolle strijders blijven vechten
Ik blijf je volgen en als er iets is waar mee ik je kan helpen deze strijd door te zetten sta ik je bij
Laat het weten en blijf communiceren om meer strijders te binden
Sukses
Rob Hilhorst
Respect voor jullie en uit respect voor Dascha gaan jullie door tot de onderste steen boven komt. Het blijft echt een ongelooflijk triest verhaal dat op mijn dochter in de bloei van haar leven en ons gezin destijds een enorme indruk heeft gemaakt!
Heel veel sterkte in jullie speurtocht naar gerechtigheid. 🙏
Lieve René,
Ik snap er helemaal niets van. Waarom zou ‘Oom agent’ jullie moeten bedreigen, opdat jullie genoegen zouden nemen met ‘een ongeluk’? Wat hebben zij te verbergen? Ik vind het hartverscheurend, dat nog altijd de onderste steen niet boven is. Kan de Peter R. de Vries Foundation iets voor jullie betekenen?
Ik wens jullie alle antwoorden toe.
Liefs
Lieve René,
Nog steeds vind ik de hele toestand rondom Dascha om verschillende redenen intrigerend en zeer verdrietig. Bureaucratie wint het kennelijk van de menselijke maat. Dat is hartverschreurend. Joey Roelofs en de rest van Team Dascha Ondezoek hebben goed werk verricht, maar het is nog niet af. Blijven strijden! Hopelijk komt ooit de onderste steen boven. Mijn gedachten zijn bij jullie.
❤️🔥René Graafsma❤️🔥
Voor ouders die hun dochter verloren op de meest ondenkbare wijze. Dat dit kan in ons land. Dascha bleef voor altijd 16.💔
Hun wereld zal nooit meer dezelfde zijn, net zoals de mijne.
Tien jaar geleden verloren Anja en René hun geliefde dochter Dascha. Na een avondje uit met vriendinnen, keerde ze nooit meer terug. Ze noemden het zelfmoord.
Maar wat voor de buitenwereld werd vastgelegd als een duidelijke conclusie, liet bij haar ouders iets achter wat geen ouder ooit zou moeten dragen: een stilte die niet klopte. Een stilte die vragen fluisterde. Een stilte die geen rust toeliet. Een stilte die steeds harder schreeuwde. Een stilte die nooit meer losliet.
En dus besloot haar vader zelf te gaan zoeken. Niet uit woede, maar uit pure liefde. Niet om te vechten, maar omdat een vaderhart weigert te accepteren dat het verhaal van zijn kind eindigt in volledige onduidelijkheid.
Jarenlang verzamelde hij documenten, getuigenissen, tijdlijnen, details die niemand anders leek te willen zien. Hij ging door terwijl de wereld verder draaide. Hij maakte documentaires, reconstrueerde elke stap, en bleef zoeken, vaak als enige die nog overeind stond.
Wat hij vond, was geen troost. Het waren puzzelstukken die niet pasten. Beschrijvingen die niet overeenkwamen met feiten. Verslagen die elkaar tegenspraken. Elementen die je als ouder niet kúnt negeren, hoe graag je ook zou willen geloven dat het allemaal klopt.
En zo groeide het besef dat niet alleen zijn dochter was verdwenen, maar dat ook de waarheid over haar laatste momenten langzaam uit beeld was geraakt. Niet door één fout, maar door een opeenstapeling van onverklaarbare keuzes, tegenstrijdigheden en stiltes die nooit zijn opgehelderd.
Tien jaar lang ging René door. Niet omdat hij hoopte op sensatie, maar omdat hij zijn dochter niet nóg eens wilde verliezen, dit keer aan een verhaal dat niet waar voelde. Omdat echte liefde betekent dat je blijft staan, ook als niemand naast je staat.
En nu, na een decennium van zoeken, ligt er een dossier dat vragen oproept die niemand meer kan wegwuiven. Niet omdat hij gelijk wil krijgen, maar omdat hij eindelijk wil begrijpen.
Omdat elk kind het verdient dat het laatste hoofdstuk klopt. Omdat elke ouder het verdient dat hun stem wordt gehoord wanneer iets niet voelt zoals het zou moeten.
Dit is geen strijd om gelijk. Dit is een strijd uit liefde. Een vader die weigert zijn dochter te laten verdwijnen in een verhaal dat niet past bij wie zij was. Een vader die laat zien hoe diep liefde reikt wanneer alles om je heen zegt dat je moet loslaten, en je tóch doorgaat.
Het meest confronterende is dat één man, gewapend met niets anders dan doorzettingsvermogen en intens verdriet, meer antwoorden naar boven haalde dan er ooit vragen waren.
Het breekt je hart in duizend stukken.
En het laat je achter met één verstikkende gedachte die je niet meer loslaat:
hoe kan het dat een ouder zélf moet zoeken naar de waarheid die er altijd al was.
🧡🕊❤️🔥
#Dascha