Herdenken

Tekst: Amara van der Elst

waar woorden tekortschieten
raakt de waarheid het hardst

wat gedaan is zouden we liever vergeten
maar niet de lessen die het meebracht

want waar de een niet weet
kan de ander aanvullen

waar we nooit geweten
is soms het schadelijkst
soms willen we alles maar loslaten

maar wanneer we de handen openvouwen
zien we niet wat we allemaal op ons rug dragen

de rouw zelfs voor onszelf onzichtbaar geworden
de wonden ondichtbaar

want hoe verzacht je oude pijn met nieuwe woorden?
is het ‘geleden onder’ of ‘gestreden voor’

wanneer twee verhaallijnen door mijn bloed stromen
waar Indo en Nederlander in één lichaam samenkomen

wie is dan de sterkste vechter in de kooi?
ik leerde half en half maken heel mooi

er is gevochten en gevallen voor waar ik nu sta
ogen nog vochtig in dankbaar bestaan

bewust van verleden
wijzer in het heden

de pijn morgen nog steeds niet volledig verdwenen
er zijn wonden onder de huid die niet helen

nog honderden ongehoorde verhalen te delen
je hoort de echo in de stilte

niet wie harder schreeuwt
maar stiller denkt

niet wie harder schreeuwt
maar stil herdenkt

4 januari 2021: Anja jarig

Het regent vandaag
En af en toe schijnt de zon
Moeder natuur beschrijft deze dag
Niet beter dan dat ik dat kon

Want binnen in mij regent het
En de lichtpuntjes houden mij op de been
Waar ik ook ga en sta
Ik ga nergens zonder jou heen

Want ik ben jouw moeder
De naam die ik vol trots draag
Ik hou van jou en ik mis je voor altijd
Maar extra op een dag als vandaag

Mamma

Zoals jij dat deed op de allereerste dag

Wanneer ouders een kind verliezen.
Dan huilt de aarde met ons mee.
De regen drenkt de tegels in verdriet.
De blaadjes hangen, de bomen razen.
De golven bulderen van berouw.
Het voelt onmenselijk. Tegennatuurlijk.
Wanneer ouders een kind verliezen.

Kijk goed om je heen. Ze komt terug in bloemen, in sterren,
in bomen die razen en in de regendruppels op jouw verdriet.
Ze komt terug, ooit, om jou weer te begroeten en je te
verwelkomen op die plek die zij al kent.
Ze zal je omarmen en wiegen.
Zoals jij dat bij haar deed op de allereerste dag.

(Tekst: Lois Kruidenier, gezien door Peter).